This site uses cookies to provides services, personalise adds and analyse traffic. Information on how you use this site is shared with Google. If you use this site you agree with the use of cookies. Sorry to bother you with this annoying banner. European law says we have to. Click the "I get it" link to hide this message.

Deze site gebruikt cookies om services te leveren, advertenties te personaliseren en verkeer te analyseren. Informatie over je gebruik van deze site wordt gedeeld met Google. Als je deze site gebruikt, ga je akkoord met het gebruik van cookies. Het spijt ons dat we u met deze irritante banner moeten lastig vallen. Iets met nieuwe Europese wetgeving. Klik op het "I get it" linkje om deze boodschap te verbergen.

More info... | I get it
News
mail
passwordregister


 

Tarbot vissen vanuit Dover, UK

20180707



Tarbot vissen vanuit Dover, UK.

Diverse soortenjagers waren in voorgaande jaren het Kanaal overgestoken om vanuit Dover op tarbot (psetta maxima) te gaan vissen. Zo zag ik op www.specieshunters.com mooie foto’s van tarbotten voorbijkomen van o.a Ruud Pannekeet, Manolo Sendon, Chris Doornaert, Pascal Rommelaere en nog wat anderen.  Toen Pieter Beelen dan ook belde of ik interesse had om ook eens die kant op te gaan, was de beslissing snel genomen. Pieter haalde Lucas Doef erbij, sinds kort een superenthousiaste soortenjager en Ton nam 2 vismaten mee, die al jaren goed meevissen in de door Ton georganiseerde wintercompetitie zeevissen van HSV Alkmaar & Omstreken. Deze vismaten zijn de soortenjagers Rutger Bouwman en Siebe Wolfard, die net als Lucas nog nooit in Engeland of Ierland visten, dus de trip stond voor hen bijna garant om hun soortenaantal wat op te krikken.



Op zondag 20 mei 2018 begon de trip in Sint Pancras bij Rutger thuis, waar zijn auto werd volgepropt met vismateriaal en wat boodschappen voor de eerste dagen. Alle hengels en vispakken gingen in de skibox en de viskisten en tassen achterin. Toen we uit Sint Pancras wegreden met 4 man aan boord dachten we wel: waar laten we Pieter in hemelsnaam, want eigenlijk zitten we al vol. Bij het station in Maarssen aangekomen slaakten we een zucht van verlichting: Pieter had een basispakket hengels en materiaal mee, dus alles paste..... net aan!

We hadden een huisje geboekt aan Pebble Beach in Kingsdown, een kwartiertje rijden ten noorden van Dover. Een huis regelen voor 5 man met afzonderlijke bedden in Dover bleek nog niet zo gemakkelijk te zijn en was flink aan de prijs, dus dat huisje in Pebble Beach met een huurprijs van € 525 voor een hele week bleek een uitstekende keuze.

Nog een tip voor de overtocht van het kanaal met P&;O. We waren wat aan de vroege kant en onderweg belden we om te kijken of we met een eerdere boot mee zouden kunnen. Die boekingswijziging zou ons dan een euro of 60 kosten. Laat maar zitten, zeiden we. Bij de boot aangekomen waren we inderdaad net op tijd voor de eerdere overtocht. We meldden ons bij het loket en kosteloos konden we de eerdere boot oprijden.

De volgende morgen bijtijds naar de haven van Dover. Vlakbij de boot konden we parkeren. We kochten een parkeerkaart die de hele week geldig was voor een pond of 30.



We hadden de Royal Charlotte voor 5 dagen gecharterd.  Deze boot is niet de snelste, maar ligt vrij stabiel en erg ver varen hoefden we nu ook weer niet, dus de snelheid van de boot was niet zo belangrijk voor ons. Hooguit een uurtje naar de banken, waar de vis belaagd zou gaan worden.  De schipper is Matthew Coker,die met zijn vader afwisselt bij het besturen van hun 2 boten.  Naast de Royal Charlotte vissen ze ook met de catamaran Portia.





De volgende ochtend voeren we om een uur op 9 de haven van Dover uit. De weersvooruitzichten waren voor die week slecht, want er werd de hele week NO 4 – 5 voorspeld en die noordoosten wind is nu net de rotste wind die je daar hebben kan. Plus bij een hardere wind dan kracht 3 drift de boot dermate hard, dat het registreren van aanbeten een lastige klus is. Maar goed, de 1e dag begon dus goed.

Al snel kwamen er aan de veertjes makreel en smelt aan boord, da’s mooi, want er gaat niets boven vers aas. Bij de grote Varne zandbank aangekomen, werden de simmen uitgezet om het ultieme doel na te gaan streven: tarbot!



De geroutineerde Pieter druk bezig met tips geven aan Rutger en Siebe onderweg naar de Varne bank.

Voor iemand die nog nooit op de banken in het Kanaal gevist heeft, is dat driften wel even wennen. Je lood gaat over de bodem, die vrij hard en ongelijk is en zeker niet overal vlak. Op je top voel je dat lood dan ook een beetje stuiteren, hetgeen het voelen van een beet niet gemakkelijker maakt. Je dient dan ook dermate veel lijn te geven dat je lood nog maar nét in contact is met de bodem. Zodoende voel je de beet beter. Heel soms is de beet hard en is er geen twijfel mogelijk, maar vaak denk je: was dit nu beet? Geef dan meteen lijn, zodat de tarbot de tijd krijgt om het aas te slikken. Na een aantal seconden zet je je lijn weer vast en check je of je meer weerstand voelt als daarvoor. Zo ja, rustig aanslaan en de haak zetten.  En de tarbot hangt.....of niet.





Siebe had al rap een mooie rode poon te pakken, mooi, nieuwe soort! En Rutger ving een flinke grote pieterman. Nee, geen nieuwe soort, die ving hij reeds op de Middellandse Zee bij Estartit, Spanje.

En de tarbot? Zat die er in dit jaargetijde? Altijd spannend. En jawel hoor, na een uurtje driften meldde de eerste zich. Ton was de gelukkige. Geen echt grote, maar toch mooi. Alleen daarna werd het qua tarbotten akelig stil. Ja, er kwamen wel andere soorten aan boord. Vooral Pieter en Lucas onderscheidden zich daarmee. Beiden vingen rode poon, een paar scharretjes, dwergbolk, kleine en grote pieterman. Beide laatste soorten waren 2 nieuwe voor Lucas, die ging dus lekker.

Tot het vroeg in de middag de beurt was aan de tarbot. Pieter ving zijn eerste, daarna Lucas en ook Siebe liet zijn skills zien: hij ving er 2. Rutger zag de bui al hangen: ben ik nu de enige zonder tarbot? Maar nee hoor, vlak voor het einde van de visdag ving hij zijn eerste ooit én ook nog de grootste van de dag.



Een stralende Rutger met zijn tarbot, een nieuw soort. Mission nu al accomplished.



Pieter met een fraaie tarbot.

De 1e dag werd dus afgesloten met 6 tarbotten en het mooie was, dat alle vissers er minimaal eentje te pakken hadden. Dat vist toch weer wat relaxter de volgende dag.

Wat de soorten betreft hielden we een kleine onderlinge competitie: wie vangt er de meeste? Wel, de eerste dag namen Pieter en Lucas meteen een voorsprong op de rest om die niet meer los te laten. Dan weer stond Pieter een soortje voor, dan weer Lucas. Door dit competitie-element waren beide heren veelal bezig om met 2 hengels te vissen, eentje voor de tarbot en eentje met veertjes onder de boot voor de langskomers.



Dit kleine pietermannetje was een van die langskomertjes.

Dag 2 was een kopie van dag 1. Veel minder wind dan de dag ervoor nog werd voorspeld, dat was een meevaller. Ton en Pieter begonnen op gang te komen met de tarbot: beiden vingen er 3 en ook Rutger pakte er weer een.  Lucas kon de tarbot niet meer vangen, maar halverwege de dag kreeg hij een prachtige aanbeet en een perfect uitgevoerde dril volgde. Wat had hij aan de haak?? De schipper dacht eerst een rog, maar gezien de run die de vis maakte, werd dat idee meteen door ons verworpen. Na verloop van tijd kwam de vis in zicht naast de boot. Het bleekeen mooie ruwe haai te zijn. Volgens de schipper, de vader van Matthew, waren er het jaar ervoor slechts 2 van gevangen.

Hierop was hij dus blijkbaar niet voorbereid en hij deed enkele pogingen om de vis in een te klein schepnet te krijgen. Het resultaat zal duidelijk zijn; de lijn brak en weg was de vis. Lucas was zo gis geweest om nog snel even met zijn telefoon te filmen terwijl de vis naast de boot kwam, maar de teleurstelling was er niet minder door.



Dit is de 2e boot van vader en zoon Coker, de Portia. Elke dag bleken wij op de Royal Charlotte aanzienlijk meer vis gevangen te hebben. Grappig.

De 3e dag was het weer compleet omgeslagen. We probeerden nog wel wat verder op zee te driften, maar dat bleek niet haalbaar. Een felle noordwestenwind 5 a 6 dwong ons om onder de krijtrotsen te gaan vissen.



Je kunt daar wat spinnen op pollack of tegen de bodem aan vissen op diverse soorten. Ook freelinen op zeebaars is mogelijk, maar geen van alles leverde veel vis op. Spekkoper was Pieter, die de enige rog van de dag wist te vangen. We lagen toen al wel weer iets verder uit de kant op anker. Het was een stekelrog, de enige van de trip.



Een voordeel van het plaatsje waar we verbleven, Kingsdown, is dat je er ook van het strand kunt vissen. Sterker, je vist tussen wat piertjes van houten balken vanaf een kiezelstrand met de krijtrotsen op de achtergrond. Dat moest ’s avonds natuurlijk een keertje uitgeprobeerd worden.



Het bleek hier te rammelen  van de hondshaaitjes. Rutger ontpopte zich als een expert door de een na de ander binnen te draaien. Voor hem geen nieuwe soort, maar wél voor Lucas en Siebe, die zich ook niet onbetuigd lieten. Pieter sloeg een keertje over.... nee, hij was niet ziek maar wat rust tussendoor is ook niet weg.

Op dag 4 zakte de wind weer af en konden we weer naar de banken. Wat een mazzel.  Het werd de dag van Lucas. Want op een gegeven moment herhaalde zich wat er op dag 2 gebeurde: Lucas kreeg weer een ruwe haai aan de lijn. En weer drilde hij de vis keurig tot naast de boot. Maar door schade en schande wijs geworden werd de haai dit keer wel aan boord gebracht. Na een gezamenlijk inspanning van de schipper en Rutger werd de haai bij bovenvin en staart gepakt toen de boot wat overhelde en in één vloeiende beweging kwam de haai over de railing de boot op. Hulde voor dit teamwerk. 



Lucas met de ruwe haai (tope) met een geschat gewicht van 15 kilo. Weer een soort dat Pieter nog niet had, decompetitie tussen beide heren blijft spannend.

Ondertussen vingen Pieter en Rutger  weer een tarbot en Ton zelfs 2. Dat ging dus lekker door.



Naast de tarbotten kwamen er ook grote schollen aan boord. Ton ving een p.r. met een schol van 48 cm.



Nét onder de magische grens van 50 cm, maar toch een prachtexemplaar.

Toen kwam er ook nog een verrassing aan boord. Pieter en Lucas hadden reeds de haring aan hun lijstje toegevoegd, toen Lucas weer een haring aan zijn veertjes had hangen. Maar het soortenjagersinstinct van Pieter zei  hem dat deze haring er tóch iets anders uitzag. En jawel hoor, het was een sardine. Grote schubben die gemakkelijk loslaten was al een indicatie en ja….leg de haring en de sardine naast elkaar en je ziet de verschillen vanzelf.



Het was dus aan de anderen om ook snel te proberen zo’n sardine te vangen, want voor ieder zou dat een nieuw soort betekenen. Alleen Pieter was de gelukkige en hij wist volledig onverwacht een nieuw soort aan zijn lijst toe te voegen.



De soortenjacht ging ondertussen gestaag door. Pieter, Lucas en Siebe vingen een of meerdere dwergbolken, Ton ving de enige steenbolk van die week en iedereen ving op een gegeven moment wel wat wijtingen. De meesten hadden ook wel wat zeebaarzen en horsmakrelen. Iedereen had de hondshaai op zijn lijstje aan kunnen vinken, dat kan ook bijna niet anders in het Kanaal.

Een vissoort die tot verwarring kan leiden is de smelt en de zandaal. De smelt heeft een zwart vlekje in de vorm van een diamantje op zijn snuit, de zandaal (zie foto) heeft dat niet.



Deze zandaal heet officieel Corbins zandaal. Hierbij ontbreekt dus de vlek op de snuit.

’s Avonds werden er diverse restaurants getest en meestal goedgekeurd. Maar Lucas ontpopte zich naast “haaienexpert” ook tot kok. Met Hollandse en Engelse ingrediënten bereidde Lucas  een beste pan spaghetti, terwijl anderen de boodschappen aanvulden in de lokale supermarkt en wat ponden pinden. Tip: het pinnen van de ponden in de UK is aanmerkelijk goedkoper dan de ponden aanschaffen via het grenswisselkantoor GWK.





Hier Siebe met een van zijn gevangen tarbotten.



Schipper Matthew.



Met de apparatuur aan boord zit het wel snor. Elke oneffenheid op de banken staat geregistreerd.

De laatste visdag was aangebroken. Die liet meteen zien dat je je om de weersvoorspelling niet al te druk moet maken. I.p.v. de eerder voorspelde wind 4 viel het helemaal stil. De koude noordenwind viel er helemaal uit en de vispakken konden eindelijk uit. Het werd zelfs zo nu en dan erg warm. De soortencompetitie bereikte in die heerlijke temperatuur zijn “kookpunt”. Zowel Pieter en Lucas stonden op 17 soorten, Ton op 13, Rutger en Siebe op 11. We waren wat eerder vertrokken om bijtijds met vissen te stoppen, want ’s avonds zouden we nog naar Nederland terugrijden.  Om 2 uur zouden we naar de haven terugvaren, want er moesten ook nog wat kreeften aangeschaft worden in de haven. 

En weer kwamen er een paar tarbotten aan boord. Pieter 1 en Ton 2. Geluk of kunde?? Allebei een beetje, denk ik. Om kwart voor 2 laatste drift. De stroom is er een beetje uit, dus het aas blijft aardig liggen, zeker als je ook erg veel lijn geeft. En dat is nu juist wat Pieter doet. En ja, een aanbeet van ver en hangen! Maar wat is het? Een zware vis in ieder geval. De grootste tarbot van de trip? Die heeft Pieter nog niet, dus……

Maar het kan nog mooier. Er blijkt een flinke blonde rog aan de haak te zitten, soort nummer 18 voor Pieter.



En met deze laatste vis weet Pieter het soortenklassement te beslissen. Klasse verloochent zich dus niet.



Ton maakt het eindklassement op. Het bord spaghetti voor de terugreis moet maar even wachten.



Er is zelfs aan een prijs gedacht. Pieter kan aan het bier en de worst.

Na een laatste douche worden in rap tempo de koffers gepakt en alles wordt bij de auto gezet in de hoop dat alles er weer in kan. In de grote koelbox zijn de levensmiddelen van de heenreis vervangen door een groot deel van de gevangen tarbotten en Lucas had elke dag wel wat filets mee. Hij wilde alles proberen, dus naast tarbot, rode poon, wijting en grote pieterman gingen er zelfs enkele gestripte hondshaaitjes mee.

En ja, als je dan ook in de haven verse kreeft kunt kopen, dan moet die natuurlijk ook mee. Siebe, Pieter en Lucas besloten dan ook een paar exemplaren aan te schaffen.



Op de foto Siebe met een kreeft van 2 kilo in de hand.

Aangezien de auto op de heenreis al vol was en dus op de terugreis ook, was er maar 1 plaats voor de kreeften en dat was in natte lappen gewikkeld in een plastic zak onder je voeten ……..bepaald niet ideaal máár, het lukte!

De balans opmakend kwamen er aan boord:  tarbot, schol, schar, dwergbolk, steenbolk, wijting, Atlantische makreel, horsmakreel, smelt, Corbin’s zandspiering, haring, sardine, rode poon, hondshaai, ruwe haai, blonde rog, stekelrog, kleine en grote pieterman en zeebaars.

20 Soorten dus en dan bedenkend dat we niet eens op de wrakken hebben gevist, dan kunnen we best tevreden zijn met deze score.

Ook Lucas kan tevreden zijn. Na 5 dagen een stuk of 10 nieuwe soorten.  Rutger en Siebe ieder een stuk of 6 nieuwe en zelfs Pieter ving een nieuwe.  Ikzelf niet, maar daar was ik ook niet vanuit gegaan.

En de tarbot? In de 4 dagen dat we driftten, kwamen er 21 aan boord. Ik denk dat we daar ook tevreden mee mogen zijn. Het kan beter, maar het kan zeker ook slechter!

1 Soort liet zich niet vangen en dat was de door Pieter gezochte griet. Maar ja, uit informatie van schipper Matthew bleek dat er op elke 40 tarbotten hooguit  1 griet gevangen wordt, dus je moet geluk hebben. Matthew’s vader zei nog wel dat er vorig jaar op een dag  zo maar een stuk of 6 kleinere grieten gevangen werden, maar er in Dover gericht op vissen is eigenlijk niet mogelijk. Ikzelf ving er ooit eentje vanaf Guernsey en enkele vissend vanuit Burtenport, Donegal  maar dat beschouw ik ook als gelukkies. Nou ja, zo blijft er voor Pieter nog wel wat te wensen over.

De terugreis ging weer flitsend en nog voor middernacht konden we Pieter en zijn kreeft en ingevroren tarbotten bij het station in Maarssen uit zijn benarde positie in de auto bevrijden. Voor ons nog een uurtje naar Sint Pancras, waar we van elkaar afscheid namen na een bijzonder gezellige en geslaagde trip.

Ton Nientied.

5 person(s) like(s) this message.
replies (10)
08-07-2018 19:48:23
Marcel de Vries says : Mooi artikel Ton! Erg uitnodigend voor andere soortenjagers om eens die kant op te gaan👍;👍;
09-07-2018 05:47:15
Theo Modder says : Leuk stukkie Ton !
09-07-2018 07:53:36
Pieter Beelen says : Leuk geschreven ton. Was weer een mooi avontuur.
09-07-2018 09:34:56
Jamie Steer says : Leuk verhaal!
09-07-2018 16:57:13
Dirk Temmink says : Leuk mannen!
11-07-2018 18:22:04
Ton Nientied says : Thanks guys.
11-07-2018 19:41:24
Sjors Waterschoot says : Gave trip, zeg!
11-07-2018 21:47:46
Siebe Wolfard says : Enorm leuk verslag Ton. Het was allemaal op en top geregeld, heb ervan genoten. Bedankt voor alles weer!
22-07-2018 11:07:21
Barthold D. says : Je kan wel voor een reisbureau stukken gaan schrijven Ton. Na het lezen krijg ik veel zin om die kant op te gaan!!
23-07-2018 15:38:25
Ronnie van Beem says : Mooi verslag Ton. Extra motivatie om eens die kant op te gaan.




 
2018:
# name species
1 Ton Nientied 230
2 Michael Lee Berg 200
3 Pieter Beelen 154
show entire list
all times:
# name species
1 Theo Modder 705
2 Miciah McNelius 583
3 Ton Nientied 580
show entire list
unique species:
# name species
1 Sebastian van Koningshoven 115
2 Ben Cantrell 91
3 Michael Lee Berg 90
show entire list
caught on fly:
# name species
1 Michael Lee Berg 111
2 Remko Verspui 109
3 Mikhail Skopets 108
show entire list
stats:
272 registered species hunters.
3074  species.
25 non recognized species.
20 hybrids.
403  fly caught.
584 species on target lists.
165 pictures of zwoonzels.